Stefan Szary / FILOZOFIA
  7. Zachować życie
 

WSZYSTKO JEST POEZJA
– EDWARDA STACHURY
WEZWANIE DO POWSTAWANIA Z MARTWYCH 

Fot. Autor. Warszawa 2017

„Kiedy zaś jest poezja – wszystko jest poezja:
wszystkim jest poezja i wszystko jest poezją
– poeci też są poezją. 
Prawdziwy poeta nie jest poetą.
Prawdziwy poeta jest poezją”
.

 

7. „Kto chce zachować swoje życie, straci je”

 

Cóż można powiedzieć o życiu? Jeśli to możliwe: to nic. Najlepszy opis życia jest tylko opisem i niczym więcej? A samo życie? Trzeba je wydobyć z abstrakcji, to jest śmierci gadania, na poziom egzystencji, to jest życia. Prostymi zdaniami wyjaśnia Stachura: „Pozostaje żyć. Po prostu i cudownie: żyć. Nie: chcieć żyć, lecz: żyć. Jeżeli ktoś chce żyć, to znaczy, że chce żyć, a to znaczy, że nie żyje. On nie żyje. On chce żyć. Kto chce żyć, boi się własnego cienia. Boi się wszystkiego. Życie w lęku nie jest życiem. Prawdziwe życie i lęk nie chodzą pod rękę jedną drogą pod tym samym niebem, gwiżdżąc tę samą piosenkę. Żyć to po prostu żyć, ani chcąc, ani nie chcąc. Prawdziwie żyć to żyć i nawet nie nazywać tego życiem. Bo po co? Czy życie potrzebuje nazywać siebie życiem? I czy życie chce żyć? Życie chce żyć, ani nie chce. Życie żyje”[1].

 

            Filozoficzna zasada: „mieć i być” nie odnosi się do życia. O życiu, jeżeli w ogóle można coś powiedzieć, to tylko w horyzoncie rzeczywistości «być». „Być jest najwyższym stanem – pisze Stachura – i jedynym prawdziwym. Być to prawdziwość. Być to wszystko. Nie ma czegoś poza tym”[2]. I często ten moment stanowi sytuację graniczną, której ludzie nie przekraczają. Oni myślą, śnią, marzą, piszą i podejmują wiele innego jeszcze rodzaju trudu i wysiłku, lecz jeśli pozostaje on na poziomie «mieć», a więc jedynie na różnych poziomach abstrakcji, wówczas życie w ogóle nie zostało przez nich dotknięte, zbudzone, zauważone. Tym, co trzeba odkryć jako pierwsze, jako fundamentalne i podstawowe, jest to, co wydaje się takie oczywiste – własne życie. Lecz ono na różnych piętrach abstrakcji jest zwyczajnie zagubione, porzucone, zabijane. Stąd wezwanie Stachury: „Tylko to jest ważne: żebyś odkrywał w sobie. Odkryj najpierw w sobie, dopiero wtedy będziesz w stanie móc zobaczyć to samo ewentualnie gdzie indziej. To jest absolutnie jedyna żywa kolejność. Wszystkie inne «kolejności» są martwe” [3].  

Kolejna część: stefan-szary.pl.tl/8-.--%26%23379%3Bycie-mocniejsze-ni%26%23380%3B-%26%23347%3Bmier%26%23263%3B.htm
 


[1] Tamże, s. 36.

[2] Tamże, s. 122.

[3] Tamże, s. 48.

 

 
   
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=