Stefan Szary / FILOZOFIA
  2. Fabula rasa. Rzecz o egoizmie
 

WSZYSTKO JEST POEZJA
– EDWARDA STACHURY
WEZWANIE DO POWSTAWANIA Z MARTWYCH 

Fot. Autor. Warszawa 2017

„Kiedy zaś jest poezja – wszystko jest poezja:
wszystkim jest poezja i wszystko jest poezją
– poeci też są poezją. 
Prawdziwy poeta nie jest poetą.
Prawdziwy poeta jest poezją”
.  

 

2. Fabula rasa. Rzecz o egoizmie

Od najmłodszych lat tłucze się ludziom do głów, że książki są po to, aby je czytać. To oczywiste. Ale czy jest tak bezwzględnie w każdym przypadku? Czy jest tak również wtedy, gdy do ręki bierzemy „Fabula rasa”? „Ta książka nie jest do przeczytania”[1] – wyjaśnia Stachura. Nie do przeczytania? To po co jest ta książka? – pytamy albo ze złością spowodowaną tym, że ktoś narusza święty, od dzieciństwa przestrzegany, porządek, albo z filozoficznym, nieco przekornym, zaciekawieniem. „Ta książka jest do odkrycia.” – pisze Stachura i tłumaczy dalej: „Co jest w tej książce do odkrycia? To między innymi, ale przede wszystkim, że każda książka jest zawsze tylko książką; że wszystkie słowa są zawsze tyko słowami, nigdy nie są tym, co – z mniejszym lub większym popisem – usiłują opisać”[2]. A więc jest niewypałem, czymś nieudanym. Ostatecznie nie ukazuje tego, co chciano przedstawić. Dlaczego zatem Stachura zdecydował się w ogóle ją opublikować?

 

Autor wykonał swoje zadanie tak, jak je wykonał i oto teraz tekst leży przed moimi oczami. Ale przecież Stachurze nie chodzi o książkę, jemu zależy na mnie. Problemem nie jest książka i jej ewentualne powodzenie, problemem do przemyślenia jest moje życie. O największym zagrożeniu, jakie może pojawić się w życiu człowieka, krótko i konkretnie napisał Stachura na ostatniej kartce owej książki: „Bo najłatwiej jest przegapić to, o czym nie ma się zielonego pojęcia: życie”[3]. Autor próbuje zatem opisać życie, zwracając wyraźnie uwagę na to, że nie chodzi tutaj o opis, lecz chodzi o rzeczywistość, która zaczyna się wtedy, gdy przestajemy się nim, to znaczy opisem, zajmować. Stąd na samym początku wyrażone zaproszenie: „Komu w drogę, temu teraz”[4]. W drogę? Dokąd? Ku czemu? Czy daleko? 


Fot. Autor (2017)


[1] Tenże, Fabula rasa, dz. cyt., s. 5.
[2] Tamże.
[3] Tamże, s. 175.
[4] Tamże, s. 5.


 
   
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=